Sünnetin Dindeki Yeri, Bağlayıcılığı ve Evrenselliği

Sünnet dinde neden bağlayıcıdır ve neden evrenseldir?

Sünnet, İslam’ın anlaşılmasında Kur’an-ı Kerim’den sonra gelen temel kaynaktır; vahye dayandığı ve Kur’an’ı açıkladığı için müminler açısından bağlayıcıdır. Hz. Peygamber’in görevleri tebliğ, tebyin, teşri, temsil ve tekittir; yani vahyi bildirme, açıklama, kural koyma, örnek olma ve pekiştirme. "Namazı benden gördüğünüz gibi kılın." hadisi ibadetlerin uygulamalı öğretildiğini gösterir. Azı dişi olan yırtıcı hayvanların yenmesini yasaklaması teşri görevine örnektir. Sahabe, vahye dayanan uygulamaya itirazsız uymuş, değilse görüş bildirmiştir; Bedir’de Hubab bin Münzir ordunun yerini değiştirmeyi önermiş, Hz. Peygamber de kabul etmiştir. Sünnetin evrenselliği Kur’an’a dayanır; sünnet fıtrata uygundur, yardımlaşmayı, merhameti ve adaleti teşvik eder, ırk, renk ve cinsiyeti üstünlük sebebi saymaz. Tevhit, doğruluk, adalet, can ve mal güvenliği evrensel kurallardır; dönemin âdet ve geleneklerinden oluşan bazı uygulamalar ise tercihe bağlıdır.